Dağlarımızda yükselen bu çığlık,
özgürlüğe sevdalı kekliklerimizin sesidir.
Yükseldikçe çığlıklarımız,
birleştikçe türkülerimiz
dünya halklarının mazlum sesiyle,
baharda çiçeklenen bir çayır gibi
renklenecek gökyüzü.
Hey dostlar, hey!
Boşuna değil akan kanımız,
boşuna değil gökyüzünde
birbirine sarılan çığlıklarımız.
Bir gece,
zulüm kendi elleriyle
boğacak kendisini.
Biz yaklaştıkça
sevdamıza,
umudumuza
ve özgürlüğe…
Ocak 2008
