https://www.sozbizde.com/siir/cocuklarla-direnis/
ÇOCUKLARLA DİRENİŞ
Geçmişin acılarını yaşatmayı bir hünerdir sanıyor,
Karanlık bir gölge gibi yeniden sarmış
Dört bir yanımızı.
Önüne çıkan her şeyi deviriyor,
Gökyüzünden ateş ve zehir boşalıyor
Köylerin, kentlerin üstüne.
Kreşler, okullar, hastaneler
Birer birer susuyor.
Kana doymayan bu karanlık,
Çocukların sesini kesiyor—
Onar onar, yüzlerce…
Genç, yaşlı, düş, umut demeden
Sürüyor ölümün soğuk yüzünü.
Demir gövdeli araçlar,
Göğü yaran uçaklar
Ateş bırakıyor dünyanın kalbine.
Işın olun çocuklar—
Dağıtın bu açgözlü karanlığı!
İnsan kanına susamış bu düzen
Önüne çıkan hayatı söndürüyor.
Ekinler yanıyor,
Ormanlar sessizce kömür oluyor,
Köprüler, kentler, emek dolu yapılar
Toza karışıyor.
Ve kimse duymuyor çığlıkları
Ve görmüyor nehir gibi
Akan anaların gözyaşını.
Koşalım kardeşlerim,
Ateşin düştüğü her yere koşalım:
Ukrayna’ya, Gazze’ye, Lübnan’a,
Suriye’ye, Yemen’e
Ve İran’a koşalım…
Bir ışık olalım karanlığın içine,
Kurtaralım tutsak edilen yarınları,
Anneleri, babaları—
Ve susturulmak istenen hayatı.
Nerede savaş varsa
Orada karşı duralım.
Açalım kardeşliğin ve barışın bayrağını.
Haydi çocuklar—
Kentlerin pencerelerinden umut taşıyalım içeri.
Karanlık günlerden hesap sormanın vakti.
Kuralım birlikte
Çocukların korkmadan gülebildiği
Bir dünya…
28 Mart 2026
Molla Demirel
