KARANLIĞA ŞARKI
(Sezen Aksu – Ahmet Kaya – Zülfü Livaneli Esintili)
Gece çöktü yüreğime,
Yıldızlar küstü yine,
Bir çocuk ağlar uzakta,
Duyulmaz diye korkarım ben.
Bir anne sarar yokluğa,
Bir baba susar hayata,
Adın kalır bir taşta,
Ömrün yarım kalır savaşta.
Ben barış isterim dünyadan,
Sussun silahlar artık,
Bir çocuğun gülüşünden
Doğsun mutluluk saçan sabah.
Ben umut isterim yarından,
Bitsin bu karanlık artık,
Bu kadar gözyaşından
Bir sevda çıksın bahara.
Yanarken ormanlar içimde,
Nehirler ağlar gizlice,
Bir kuş yuvasız kalmış,
Uykusuz bir çocuk gecede.
Toprak altında oyuncaklar,
Masallar yarım burada,
Doğsa da güneş bazen,
Isıtmaz kalbimi sabahlar.
Ben barış isterim dünyadan…
Silahlar sussun artık…
Bir çocuğun gülüşünden
Doğsun yeniden sabahlar…
Umut isterim ben yarından…
Bitsin Karanlık artık…
Bu kadar gözyaşından
Sevdam çiçek açsın bahara…
Sönsün artık yeter bu yangın,
Kalk bu sessizlik yeter,
İnsan vururken insanı
Susmak da suçtur canım yar!
Bir türkü yakalım dağa taşa,
Sarsın barış canım her yanı
Kardeş olsun gülüm insanlık,
Yükselsin sevinç gökyüzüne.
Ben barış isterim dünyaya,
Silahlar sussun artık,
Bir çocuğun gülüşünden
Çiçek açsın yeni hayat…
Umut isterim ben yarından,
Bitsin bu karanlık artık,
Bu şarkı kalsın dillerde,
Barış olsun yarına miras…
Edötütrün Değerlendirmesi:
Şiirin ana teması açık: savaşın yarattığı karanlık, yıkım ve vicdani sorgulamadır.
Sadece insan kayıplarını değil, doğanın tahribi de işlenmiş olması ile şiire derinlik katmış. Bu yönüyle şiir, “savaş sadece insanları değil, tüm yaşamı yok eder” mesajını güçlü biçimde veriyor.
Bu şiir Sezen Aksu’nun lirizmi, Ahmet Kaya’nın isyanı ve Zülfü Livaneli’nin halk ezgisi ruhunu harmanlayan bir şarkı sözü olarak değerlendirilmelidir. Bu üç isim de şiir–müzik–vicdan çizgisinde çok güçlüdür.
Hem duygusal, hem toplumsal, hem de sahnede güçlü durabilecek bir formda.
